Pepito Roque, Tortuga

[Pepito Roque]

Naam: Pepito 'Pepe' Roque
Leeftijd: 15
Uiterlijk: Pepe is al bijna volgroeid, dus vrij lang voor zijn leeftijd: 1.83.
Hij heeft donkerbruine, halflange krullen. Hij heeft een gebruind lichaam en is vrij gespierd. Zijn donkerbruine ogen worden versierd door lange wimpers. Hij draagt meestal oude, versleten kleding.
Innerlijk: Pepe is soms erg in zichzelf, de buitenwereld interesseerd hem niet heel erg. Hij zal nooit snel partijdig worden en zal proberen zoveel mogelijk uit de buurt te blijven van de aandacht. Ondanks dat vindt hij het wel weer leuk om zo af en toe achter de meisjes aan te gaan. Hij is erg eerlijk, en best wel dapper.
Bloedstatus: Ouders kunnen niet toveren.
Toverstok: Kersenhout, 29,1 cm
Huisdier: Geen, hij is allergisch voor dieren
Gewenste afdeling en leerjaar: Geen afdelingsvoorkeur, jaar 2
Verleden: Het was een erg koude avond. Sommige delen van Spanje waren nog steeds niet goed ontwikkeld en de armoede speelde er een grote rol. Veel mensen stierven aan de kou deze winter, of door de hongersnood die daar nog steeds heersde. Deze dag was het de vijfentwintigste van de twaalfde maand op de kalender en een erg ingrijpende dag in het leven van de familie Roque. Mevrouw Roque lag in bed te krijsen om de hevige weeën die in haar buik opwoelden. Meneer Roque keek wat wanhopig terwijl zijn hand haast afgekneld werd. Niet om zijn hand, maar omdat het niet goed ging met zijn vrouw. Ze had een flinke griep te pakken en moest ook nog eens bevallen met dit weer. Aan de andere kant van het krakkemikkige bed stond de buurvrouw, die probeerde het kind eruit te krijgen. Er was geen geld voor een dokter dus dit was noodzaak. Het was maar goed dat de arme bevolking elkaar zo steunde in dit soort tijden. Dit zou het eerste kind worden van het pasgetrouwde koppel Juan en Rebecca Roque, maar het zag er nu niet goed uit voor het gezinnetje. En eindelijk kwam er een beetje haar in zicht. Na een poosje was het kind er helemaal uitgekomen en het schelle gehuil vulde de hele kamer. Maar Juan besteedde geen aandacht aan het kind. Hij keek alleen maar naar Rebecca, de vrouw waar hij zoveel van hield, die nu helemaal op was. Rebecca stierf een uur na de bevalling.

Juan had sinds dat moment een hekel aan Pepe. Hij zag zijn zoon als de moordenaar van Rebecca, terwijl hij er niets aan kon doen. Juan had een wijnmakerij, hij kweekte de druiven zelf en maakte er wijn van. Na de dood van Rebecca werd hij zwaar depressief en begon een gedeelte zelf op te drinken. Hierdoor kregen ze nog minder geld. Pepe ging wel naar school, maar vanaf zijn achtste sliep zijn vader op het heetst van de dag en ging hij bezig met de druiven. Dat was erg zwaar werk in de brandende zon en hij deed het dan ook niet van harte. Soms ging hij stiekem even een dutje doen tussen de eikenhouten vaten waar de wijn in werd gerijpt, maar wanneer zijn vader hem betrapte was hij nog niet jarig. Toen hij tien was kreeg hij een oude gitaar van zijn buurman die ging verhuizen. Hij heeft zichzelf gitaar leren spelen en vond het geweldig om eventjes te verdwijnen in zijn muziek.

Pepe had wel door dat hij bijzonder was. Af en toe gebeurden er dingen zoals hij dat wou, terwijl het helemaal niet mogelijk was. Hij vond het vreemd, maar dacht er niet te veel over na. Toen bleek dat hij in aanmerking kwam voor La Mariposa Roja. Hij wist niet wat hem overkwam! Hij zou kunnen ontsnappen aan dit verschrikkelijke bestaan. Hij ging naar school en bracht zijn eerste jaar met plezier door. Het was hier een stuk leuker dan thuis, vol met uitdaging die hij daar niet had.
Extra: -

[Generosa Duran]

[tortuga]Je karakterkaart is goedgekeurd, we gaan nu even uitvechten in welke afdeling we je willen hebben. Helaas ben ik vandaag de hele dag weg dus dáárom ben je zo vroeg wakker en zal het moeten wachten tot maandag. [/tortuga]

[Afdelingsvlinder]

Na een tijdje een roze/paarse flikkering te hebben gehad verkleurde de vlinder toch paars. Welkom in Tortuga!